Festival in Luzern

Voor het eerst verschenen in 1960 in De Zonne-reeks voor oudere meisjes

en later als Witte Raven Pocket M70

met illustraties van Hans Borrebach

Gabriëlle is een moederloos zeventienjarig meisje, dat wegloopt uit een Zwitsers pensionaat, omdat ze valselijk beschuldigd wordt van een avontuurtje. Ze wordt 's nachts betrapt bij het poortje van het internaat, als ze haar kamergenootje Suzanne Delparte binnen moet laten. Deze Suzanne stelt Gabriëlle in een kwaad daglicht. De directrice gelooft Suzanne en houdt Gabriëlle voor de schuldige.

"Maak je niet druk!" Suzanne zat op haar bed en schopte haar hoogehakte schoentjes uit, ze keek met koude, spottende ogen omhoog naar naar Gabrielles witte, vertrokken gezichtje. "Je bent nu eenmaal een verschrikkelijk dom kuiken. Het is gewoonweg het recht van de sterkste. Ieder zorgt maar voor zichzelf. Je zag toch, dat ze meteen jou verdacht. Ze gelooft nou eenmaal vast in mij...het lieve Suzannetje, dat is jammer voor jou.
"Zo gewetenloos kun je niet zijn, Suzanne!" Gabri schudde haar kamergenote door elkaar. "Je móet morgen zeggen, dat jij het deed!"

Na haar vlucht ontmoet Gabriëlle op een vliegveld toevallig de stewardess Lon Daelheym.
Lon begeleidt haar naar haar vader, een bekende dirigent, die in Luzern verblijft vanwege het Festival. Er ontstaat een romance tussen de dirigent Oscar Marting en de nieuwe vriendin van Gabriëlle.
André, een beroemd zanger en een vriend van haar vader, ontfermt zich over de kinderlijke Gabriëlle. Ze denkt al gauw in André haar grote liefde te hebben gevonden, maar beseft ook, dat André's gevoelens die van haar niet evenaren.

Toch beleeft ze een heerlijke week in Luzern tijdens het festival. Ze geniet samen met Lon van de concerten van haar vader en André in de prachtige concertzaal.
's Avonds dwaalt ze met André langs het meer en André laat zich overhalen een lied voor Gabriëlle te zingen.

Ach, wie ist's möglich dann
das ich dich lassen kann,
hab dich vom Herzen lieb
dich ganz allein.
Du hast das Herze mein
So ganz genommen ein,
das ich kein's Andre lieb
áls dich allein.

Na heel wat verwikkelingen komt Gabriëlle bij Kyra, de zus van Lon, in huis. Hier ervaart ze hoe een normaal gezinsleven kan zijn.

Hier komt André Gabri opzoeken en er ontstaat zoiets als een voorlopige verloving.

Toch loopt het tussen André en Gabriëlle allemaal niet zo soepel en de relatie komt tot een dramatisch einde, als André verneemt van het vermeende "avontuurtje" van Gabriëlle.

Toevallig komt Gabriëlle in contact met een telefonische hulpdienst en ze biedt haar diensten aan. Dit werk heeft haar hart en ze geeft zich er volledig aan. Het kinderlijke kostschoolmeisje verdwijnt naar de achtergrond om plaats te maken voor een volwassen Gabriëlle. Dan is ook de tijd rijp voor het opnieuw en vollediger opbloeien van de liefde tussen haar en André.

Aan het eind van het boek zien we de twee geliefden nu in volle harmonie weer langs het meer van Luzern dwalen en van harte zingt André nu zijn lied voor Gabriëlle: Ach, wie ist's möglich dann...

Dit boek is het laatste deel van de trilogie over de zusjes Daelheym:

1. Eendagsbloemen
2. En zo begon het
3. Festival in Luzern

Later kwamen daar nog bij: 'Romana' en 'Marjory slaapt niet meer'.