|
Home
Ballade voor Pamela
Casa cara
De brug tussen gisteren en morgen
De Familie
De Finsteringtraditie
De gebroken draad
De muziek begon opnieuw
De tocht naar het licht
De wingerdrank
De woorden van het lied
De zilveren bodem
Dierenarts Filigrijntje
Echo in de wind
Edelsteentje
Een oase van groen
Eendagsbloemen
Enkele reis naar de zon
En ze lijkt zo op jou...
En zo begon het
Festival in Luzern
Gesloten schakels
Het Boshuis
Het leven is een wonder
Huis halverwege
Kindertehuis de Toekomst
Mijn dierbare gouden dag
Moeders gelukkige plant
Niet aan de overkant...
Om een plaats in de zon
Pepita speelt met de zon
Regine
Rumoer rond 'Het Schuurtje'
Soms geeft het leven gul
Van Raalte trilogie
Villa Zonneschijn
Wees mijn gast, speelman
Wervelend op glad ijs
Wie is Annabelle?
Zoals het water stroomt
Zon en schaduw rond ...
| |
 |
Voor het eerst verschenen in 1958 in De Zonne-reeks
voor oudere meisjes
en later als Witte Raven Pocket M22
met illustraties van Hans Borrebach |
 |
| De temperamentvolle en begaafde Merel is vaak een
zorgenkind voor Kyra, de oudste uit het gezin Daelheym, die na de dood
van de ouders de taak op zich genomen de eenheid in de familie te
bewaren. Waar Merel ook komt, valt zij op door haar uiterlijk en haar
temperament. Een foto die een jong ingenieur van haar maakt op straat,
als ze bij een draaiorgel danst, wordt aanleiding tot een nadere
kennismaking met de Daelheyms. |
Alex Paluda, fotograferende ingenieur,
verlooft zich na verloop van tijd met Merels oudere zus Lon.
Alex neemt de jonge Merel mee uit naar een uitvoering van het Scapino
Ballet: "De nieuwe kleren van de keizer".Naarmate Merel echter ouder wordt en uitgroeit tot een mooi jong
meisje, voelt Alex zich steeds meer tot haar aangetrokken. Hij geeft
niet aan zijn gevoelens toe, om Lon niet te kwetsen en ook Merel wil
haar geluk niet bouwen op het ongeluk van haar zuster. |
 |
 |
Het verhaal
bestaat eigenlijk uit twee gedeelten.
Het eerste gedeelte beschrijft
het leven van de kattige, verwende en egoïstische twaalfjarige
Merel. In het tweede gedeelte
is Merel opeens achttien jaar, woont in Parijs en volgt een studie voor
danseres. In Parijs komt het tot een ontknoping. Lex en Merel kunnen
het niet meer negeren, ze houden van elkaar. Toch besluiten ze om hun
gevoelens te negeren en op de oude voet door te gaan. De signalen zijn
Lon niet ontgaan en ze eist dat Merel, Lex en zijzelf elkaar een jaar
niet zien. |
|
Merel stort zich helemaal op
haar danslessen, Lex gaat naar
het buitenland als fotograaf en
Lon vliegt letterlijk uit, als
stewardes.
Als
dit jaar bijna ten einde is,
valt Merel de grote eer te beurt
als prima ballerina te mogen
dansen in "Petrouchka" tijdens
een belangrijk muziekfestival.
Groot is haar blijdschap als zij
Lex tussen het publiek ontdekt. |
|
Lex
en Merel hebben voor elkaar
gekozen.
Dit
boek is het tweede deel van de
trilogie over de zusjes Daelheym:
1.
Eendagsbloemen
2. En zo begon het
3. Festival in Luzern
Later kwamen daar nog bij: 'Romana'
en 'Marjory slaapt niet meer'.
|
|
